شطحیات ... هر جا از عاشقی بپرسید عشق چیست؟ تنها به زخمهای خود اشاره میکند عشق، ترجمهی زخم است.عشق، حاشیهی انسان بر کتاب آفرینش است. عشق، خلاصهی جهان است.عشق، پاسخ مبهم انسان به ابدیت است. عشق، جوابیهی خدا به شیطان است. عشق، انفاکتوس تدریجی محبت است. عشق، سرطان دوست داشتن است.عشق، عبور اضطراری انسان از کریدور عادت است. عشق، اتوبانیست که تا ته ابدیت میرود. عشق، جناح رادیکال عرفان است. عاشقا

دلم برات تنگ شده ... برای اینکه بهم بگی ولش کنین از شما بعیده به این چرندیات اهمیت بدین ... پی نوشت : یکی از همکلاسی ها ابراز علاقه کرده بود اونم پیامکی ... طبیعتا بی پاسخ موند... برای خودش خیال بافته و حرفها پشت سرم گفته ... اعصابم بهم ریخت وقتی فهمیدم... کلا داغون شدم ... ولی وقتی چند نفری که ازشون پرسیدم بهم اطمینان دادن که حرفهاش نتونسته تغییری تو نگاهها ایجاد کنه دلم میخواست وسط کلاس بزنم

همون مورد پست قبل؛ اومده منو صدا زده ... بهش میگم شما فرسنگ ها با من فاصله دارین میگه از چه لحاظ یعنی ؟ میگم فکری ... مذهبی ... اعتقادی ... میگه من از لحاظ درونی آدم میشه گفت دگمی ام اما نمیخوام بروز بیرونی داشته باشه ! بروز بیرونی دیگه چقدر!؟ واقعااا تا چقدرر خب خدا ان شالله همه بیماران عالم رو شفا بده نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم اسفند ۱۳۹۵ساعت 1:48 توسط بانو|

نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم اسفند ۱۳۹۵ساعت 1:57 توسط بانو|

نوشته شده در جمعه بیست و هفتم اسفند ۱۳۹۵ساعت 18:23 توسط بانو|